trabecula
trăbĕcŭla or trăbĭcŭla, ae, f. dim. [trabs],
- a little beam, Cato R. R. 18, 5; Vitr. 10, 21; Inscr. Grut. 207, 1.
trabēcula, ae, f. (Demin. v. trabes), der kleine Balken, Cato r.r. 18, 5. Vgl. trabicula.
mire spicula magnitudinis ‥ ab arcubalistis trajecta quarum arcus proportionaliter censende fuerant ~ecule
marcescunt ‥ tenelle ~ecule ‥ ecclesie
hec trapecula, A.byndbalk
hec ~ecula,a wynbeme
hec trabia,a balk . hec ~icula idem est
trăbēcŭla, (15) æ, f. (trabes), petite poutre : Cato Agr. 18, 3.