About
Menu

trabeare

trabeare [cf. CL trabeatus], to adorn with a trabea, enrobe (also fig.). 956 (12c) siquis ‥ hoc donum ‥ munierit, ~atus inveniat stolam immortalitatis Ch. Bath 8; ipse festive procedit ~atus [gl.: ornatus vel vestitus] Byrht. Man. 228; variis ‥ scematibus ~ata peragrant orbem cucullatorum examina Ord. Vit. VIII 26 p. 434; qui ‥ fuerunt ore benigni / sunt trabeati, sunt reputati munere digni Walt. Wimb. Scel. 133; ave virgo ‥ / que nature nostre stola / trabeasti Clarium [i. e. Christum] Id. Virgo 29; regalibus infulis ~atus diademateque regio coronatus Blakman Hen. VI 4.

Saved

Recent