transcursio
transcursĭo, ōnis, f. [transcurro],
- a passing over, lapse of a period of time (post-class.): decennii, Cod. Just. 6, 23, 27 fin.—
- II A hasty treatment, brief handling in thought: non perfunctoria, Ambros. in Psa. 118, Serm, 13, 7 init.
trānscursio, ōnis, f. (transcurro), I) das Durchlaufen, eius (venti) impetu et transcursionibus verberamur, Cassiod. in psalm. 72, 14. – bildl., das flüchtige Durcheilen der Gedanken, totā die in lege meditare non perfunctoria tibi debet esse transcursio, Ambros. in psalm. 118. serm. 13. no. 7 in. – II) der Verlauf eines Zeitraumes, temporis, Claud. Mam. de stat. anim. 2, 2, 1: decennii, Cod. Iust. 6, 23, 27 extr.
scalas ‥ ad ~ionem murorum ‥ parari
tres in secla gradus: ortus, transcursio, finis
presertim venerande vetustatis virorum tot retrotemporum ~ionibus autenticatorum
trānscursĭō, ōnis, f. (transcurro), ¶ 1 traversée rapide : Cassiod. Psalm. 72, 14 || [fig.] Ps. Ambr. Serm. 13, 7 ¶ 2 espace de temps : Cod. Just. 6, 23, 27 ; Mamert. An. 2, 2, 1.