transeunter
transĕunter, adv., v. transeo fin.
trānseunter, Adv. (transeo), im Vorbeigehen, leichthin, Amm. 28, 1, 14. Augustin. de civ. dei 3, 4 u. 15, 23; serm. 7, 1.
neque haec ~er aut negligenter commemoranda, sed solerter invigilandum est
illos modo deflorare libuit qui furtim et ~er hec suis indiderunt libris
perperam acta ‥ leviter et quasi ~er attingam
verbum hoc, quod ~er profertur, et ~er prolatum etiam ~er auditur in omnibus ‥ auribus
rex Henricus pro fratris infamia ‥ dolorem ~er ferre nequibat
trānsĕunter, en passant [fig.]: Amm. 28, 1, 14 ; Aug. Civ. 15, 23.