1 transfigere
[CL] 1 to pierce through, transfix; b (transf., fig., or in fig. context).
donec ~at sagitta jecor ejus
[Aldh. VirgP 57]; tenerum mactavit femina natum / insuper assandum veribus transfixit acutis
[Id. CE IV 7. 25]; jugulant, ~unt
[Gosc. Transl. Mild. 5 p. 161 (v. 1 jugulare 1a)]; quibusdam pudenda ferreis pectinibus punctim ~untur
[Hon. Spec. Eccl. 998A]; c1205 adhuc extat sigillum lateri ejus dextro lancea ~ente impressum
[P. Blois Ep. Sup. 28. 13]; ut quam cito eis ostenderet illum ~ere non tardarent
[Latin Stories 93]. b cur, o anima mea, te praesentem non transfixit gladius doloris acutissimi?
[Anselm (Or. 2) III 7]; justum et impium tabide famis lancea eque transfixit
[Ord. Vit. IV 5 p. 196]; hoc clavo ‥ divini amoris volens Deus totum cor nostrum ~ere
[Bald. Cant. Serm. 9. 6. 419]; hec [mors] est sagitta amaritudinis toxicata que viscera mea transfixit
[S. Sim. Itin. 74].
2 to drive or put stake or sim. in, stake.
portum ‥ palis et aliis propugnaculis jussit sic ~i ut difficilis navium aditus haberetur
[Meaux III 63].
3 ? to fix, fasten, attach.
1295 presens scriptum cyrograffatum inter ‥ episcopum et procuratores ‥ abbatis et conventus sigillis alternis cum procuratorio transfixo consignatum
[Reg. Carl. I 42].
4 to remove.
1520 si conditione cautum esset inter nos ut ex epigrammatis meis tibi liceret quaecunque velles ~ere
[(More) Ep. Erasm. IV 1096].
2 transfigere v. transigere