About Report a problem

Menu

transtornare

transtornare [CL trans+tornare], tresturnare [AN tresturner] 1 to divert. in viis publicis astopatis vel aquis trestornatis a recto cursu Glanv. IX 11; 1215 quod ~turnare possint viam que se extendit a K. versus H. per quandam partem bosci de B. RChart 204a; Almericus ‥ tresturnavit quandam aquam ad nocumentum liberi tenementi ‥ regis ‥ per quod aqua eis deficit in villa sua PlCrGlouc 50; viam illam tresturnaverunt usque ad alium locum qui non est conpetens Ib. 81; aqua trestornata fuit BNB II 538; 1275 ~turnavit regiam viam in Norhtudeham; set est ad commodum patrie Hund. I 499a; de viis diversis et aquis treturnatis PQW 1b; de aquis trestornatis vel obstructis Fleta 113. 2 to cause to flee. 1195 de catallis G. de Montibus trestornati RScacNorm I 141.

Saved

Recent