transubstantiatio
~o videtur potius hic quam mutatio ulla vel transmutatio, homine tunc quasi transubstantiato in Deum et hominis natura quasi in unam deitatis naturam
aqua igitur ~one nunc in terram densatur, nunc rarescit in aera, nunc constricta transit in glaciem
quero ‥ utrum in ~one ignis in aerem maneat eadem, sc. forma substantialis
in hac autem consecratione nullius qualitatis fit transformatio set hujus substantia in illam, ut ita dicam, ~o vel transmutatio
consecratum est quod in consecratione transsubstantiatur sanctificatum, quod per verborum sanctificationem efficitur sanctum sine transsubstantiatione, ut aqua benedicta
quidam aiunt utrumque verbum ad utriusque ~onem necessarium nec panem transubstantiari in corpus nisi verbis his prolatis, ‘hic est sanguis meus’ ‥
si queratur qualiter fit hec ~o, quidam dicunt sic substantiam in substantiam transire vel converti ut hec fiat illa, nec tamen illa augetur
si ‥ post ~onem aranea vel musca in calicem ceciderit ‥ provocanda est musca vel aranea ut a sanguine se subtrahat
~o, identificatio, et impanatio ‥ non sunt fundabiles in Scriptura
Hugo de Sancto Victore fuit primus qui illum terminum ~o invenit
magister Robertus Pullus invenit primo hanc dictionem ‘transubstantiatur’ et bene dicebat cum non diceret transmutatur cum forma remaneat et substantia transeat
superest de transitione dicere quam alii mutationem, alii conversionem, alii transelementationem dicunt, sed simplicissime qui ~onem