transvoratio
transvŏrātĭo, ōnis, f. [transvoro],
- a gulping or swallowing down, Cael. Aur. Acut. 1, 14, 113; 3, 6, 66; concr., the swallow, the throat, id. Tard. 1, 4, 109; 2, 11, 135; 2, 13, 176.
trānsvorātio, ōnis, f. (transvoro), das Hinterschlingen, Verschlingen, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 14, 113; 3, 6, 66 u.a. Th. Prisc. 4. fol. 316 (a), 2: transvorationis partes od. loca, Schlund u. Speiseröhre, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 109; 2, 11, 135.
trānsvŏrātĭō, ōnis, f. (transvoro), déglutition, absorption : C. Aur. Acut. 1, 14, 113 ; 3, 6, 66.