transvoro
trans-vŏro, āvi, 1, v. a.,
- to gulp down, swallow down, devour (post-class.), Cael. Aur. Acut. 1, 3, 36; Arn. 1, 40: universas opes, i. e. to consume, squander, Ap. Apol. p. 333, 6.
trāns-voro, āvī, ātum, āre, hinterschlingen, verschlingen, I) eig., Pelagon. veterin. 28 (403 Ihm). Cael. Aur. de morb. acut. 1, 3, 36 u. chron. 2, 11, 135. Sex. Placit. de medic. 2, 16. Arnob. 1, 64 u.a. – II) übtr.: a) verschlingen, ecclesia omnes gentes erat transvoratura, Augustin. in psalm. 30. serm. 2. § 5. – b) verfressen = durchbringen, opes mulieris, Apul. apol. 93.
trānsvŏrō, āvī, ātum, āre, tr., faire disparaître en dévorant, dévorer : Arn. 1, 64 || [fig.] engloutir [une fortune] : Apul. Apol. 93.