transversarius
transversarius, lying across, transverse
transversārĭus, a, um, adj. [transversus],
- lying across, cross-. transverse: tigna, cross-beams, Caes. B. C. 2, 15.—As subst.: transversārĭa, ōrum, n. (sc. ligna), cross-beams, Vitr. 8, 6; 10, 11 fin.
trānsversārius (trāversārius), a, um (transversus), I) querliegend, A) adi.: tigna, Querbalken, Caes. b.G. 2, 15, 2: frons, Querfront, Vitr. 10, 11 (17), 7: semitae, Heges. 1, 30, 9 in. – B) subst., trānsversāria, ōrum, n., Querbalken, Querhölzer, Riegel (Ggstz. arrectaria), Vitr. 2, 8, 20; 7, 3, 11 u.a. – II) übtr., entgegengesetzt, cupiditas, Ambros. de Abrah. 2, 11. no. 93.
symbolis istis ‥ sua quaedam competit sectio, quae licet ~ae rationem imitetur, sub ea tamen specie non reponitur, utpote cum crux vel limbus uti per frusta distinguitur: non partitum dicimus e transverso; sed ‥ nos laciniatum
trānsversārĭus (16) (trāv-), a, um, placé en travers, transversal : Cæs. C. 2, 15, 2 ; Vitr. Arch. 10, 11, 7.
trānsversārius (trāvers-)
adj.
- transversus, lying across, transverse: tigna, cross-beams, Cs.