transvolo
transvolo, to fly over, fly across, pass quickly over
trans-vŏlo or trā-vŏlo, āvi, ātum, 1, v. a. and n., to fly over or across.
- I Lit.: perdices non transvolant Boeotiae fines in Atticā, Plin. 10, 29, 41, § 78: Pontum (grues), id. 10, 23, 30, § 60. —
- II Transf., to go, come, mount, or pass quickly over or across.
- A Lit.
- α Act.: Alpes, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 31, 4: Oceanum (manus Macedonum), Auct. Her. 4, 22, 31: delphini vela navium transvolant, Plin. 9, 8, 7, § 20: transvolat vox auras, flies through, Lucr. 4, 559; cf. id. 4, 602.—Poet.: importunus (Cupido) transvolat aridas Quercus (i. e. vetulas). Hor. C. 4, 13, 9.—
- β Neutr.: foraminibus liquidus quia transvolat ignis, Lucr. 6, 349: eques transvolat inde in partem alteram, Liv. 3, 63, 2: Nilus insulas dierum quinque cursu non breviore transvolat, flows by or past, Plin. 5, 9, 10, § 53: vultur relicto Tityo, Sen. Hippol. 1233: (arma) Travolaverunt ad hostes, Plaut. Ep. 1, 1, 33 (33) (for transfugerunt, id. ib. 1, 1, 28 (28)).—
- B Trop.: illa Sallustiana brevitas ... audientem transvolat, flies past, Quint. 4, 2, 45: cogitatio animum subito transvolans, flitting through, Plin. 7, 12, 10, § 52: transvolat in medio posita et fugientia captat, passes over, neglects, Hor. S. 1, 2, 108.
trāns-volo (trāvolo), āvī, ātum, āre, I) über etwas hinüber-, etw. überfliegen, 1) eig., v. Vögeln, Boeotiae fines, Plin.: Pontum, Plin. – 2) übtr., hinüber-, hinfliegen = (zu Fuße, Schiffe, Pferde usw.) hinübereilen über usw., hineilen nach, Alpes, Asin. Poll. in Cic. ep.: oceanum, Cornif. rhet.: eques transvolat in alteram partem, Liv.: arma travolarunt ad hostes, Plaut.: transvolat ignis, Lucr. 6, 349. – II) durch od. an... hinfliegen, 1) durchfliegen, a) übtr. = durcheilen, dum (vox) transvolat auras, Lucr.: qualia sunt vitri (foramina), species quā travolat omnis, hindurchstreicht, Lucr. – b) bildl.: cogitatio animum transvolans, durchfahrend, Plin. – 2) vorüberfliegen, a) übtr., vor etw. vorübereilen, -schießen, vela navium, Plin.: aridas quercus, Hor.: Nilus insulas transvolat, strömt hin an usw., Plin. – b) übtr., v. der Zeit, ad nutum tuum momenta transvolant, Augustin. conf. 11, 2, 3. – c) bildl.: transvolat in medio posita, schießt vorbei vor usw., Hor. sat. 1, 2, 108.
See: transvolare
trānsvŏlō (13) (trāvŏlō), āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 voler de lʼautre côté de, traverser en volant : Plin. 10, 60 ; 10, 78 ¶ 2 [fig.] franchir comme en volant, traverser dʼun coup dʼaile : Pollio d. Cic. Fam. 10, 31, 4 ; Lucr. 4, 559 || passer dʼun bond par-dessus : Plin. 9, 20 ; [poét.] Hor. O. 4, 13, 9 || [abst ] sʼenvoler, se porter qq. part rapidement : Lucr. 6, 369 ; Liv. 3, 63, 2 ; Plin. 5, 53 ¶ 3 voler par-dessus ; a) négliger, ne pas faire cas de : Hor. S. 1, 2, 108 ; b) ne pas frapper lʼattention, ne pas faire impression sur : Quint. 4, 2, 45.
- 1. naar de overkant vliegen of snellen [in alteram partem];
- 2. vliegen over, snel overschrijden of oversteken [Alpes; Oceanum];
- 3. voorbijvliegen, voorbijsnellen [aridas quercus; in medio posita laten liggen].
transvolo (trāvolo) —, —, āre,
- to fly over, fly across, pass quickly over: in partem alteram, L.: Importunus (Cupido) transvolat aridas Quercūs (i. e. vetulas), H.—Fig.: Transvolat in medio posita, passes over, H.