trifurcifer
trĭ-furcĭfer, ĕri, m. [ter],
- an arch rogue, arrant knave, Plaut. Aul. 2, 4, 47 (326); id. Rud. 3, 4, 29 (734); cf. trifur.
trifurcifer, ferī, m. (ter u. furcifer), ein Erzschelm, Erzhalunke, Plaut. aul. 326 u. rud. 734 sq.
~er, -ri, i. portarius qui tres habet furcas ad honus gerendum
etiam fur ~er
trĭfurcĭfĕr, (16) ĕrī, m. , triple pendard : Pl. Aul. 326 ; Rud. 734.