trigarium
hoc ~ium -ii, i. nomen trium Gratiarum, unde Martianus [], ‘trigarium supplicantis germanitatis adveniet’ Mart. Cap. IX 895
trīgārĭum, ĭī, n. (triga), ¶ 1 champ de course pour attelages à trois, champ de course, manège : Plin. 37, 202 ¶ 2 assemblage de trois choses : Capel. 7, 733 ; 9, 895.
Striga; sed et
trigisexercitium equorum esse potest, ut observat Martinius. Vide Triga.