tritheītae, ārum, m. (τριθεῗται), Häretiker, die eine Dreiheit Gottes annehmen, Isid. orig. 8, 5, 68.
, Τριθεϊταί, Hæretici sic dicti, quod tres in SS.
Trinitate substantias et naturas per omnia similes esse dicebant, quamvis tres Deos dicere
omnino refugerent. De his Biblioth. Photii cod. 24. pag. 16. Tritheïtarum ducem Joh.
Philoponum, Philosophum Alexandrinum, tempore Phocæ Imp. fuisse scribit Nicephorus
Callisti lib. 18. cap. 46. et 48. Vide Leontium de Sectis, act. 5. pag. 476.