tuor
tŭor, tŭi, v. tueor init.
tŭor, ōris, m. [1. tuor, = tueor],
- the sight, vision: radios omnis nostri tuoris raritate transmittunt, Ap. Deo Socr. p. 48.
1. tuor, s. tueor.
2. tuor, ōris, m. (tueor od. tuor), das Sehen, Apul. de deo Socr. 11.
1 tŭor, (14) 3e conj., c. tuĕor, regarder, voir : tuor Priap. 2, 5 ; tuimur Lucr. 1, 300, etc. ; tuamur Lucr. 4, 359 ; tuantur Lucr. 4, 997, etc.
2 tŭŏr, ōris, m. , sens de la vue : Apul. Socr. 11.