turabulum
tūrabulum, ī, n. (tus) = λιβανωτόν, die Weihrauchpfanne, Räucherpfanne, das Rauchfaß, Gloss. III, 93, 64: u. so viell. Orest. trag. 52 (wo jetzt turibulum).
tūrābŭlum, ī, n. , encensoir : Gloss.
Thuribulum, in veteri orbis Descriptione cap. 18. Vide Batillum et Thuribulum.