tureus
tureus, of frankincense
tūreus, a, um: adj. (tūs), of frankincense, 6.225.
tūrĕus (thūrĕus), a, um, adj. [tus],
- of frankincense: solis est turea virga Sabaeis, the frankincense-shrub, Verg. G. 2, 117; so, virga, Ov. M. 4, 255: planta, Col. 3, 8, 4: grana, Ov. F. 4, 410: dona, Verg. A. 6, 225: altaria, on which incense is burned, Stat. Th. 4, 412.
tūreus (thūreus), a, um (tus), von Weihrauch, Weihrauch-, dona, Verg.: virga, Verg.: grana, Ov.: altaria, auf denen Weihrauch angezündet wird, Stat.
Apollo de corpore virgam ~am surgere fecit, de qua tus Apollini sacrificatur
ave, virga terre / cujus odor turea / transcendebat omnia
tūrĕus (14) (thūr-), a, um (tus), dʼencens, relatif à lʼencens : Virg. G. 2, 117 ; Ov. M. 4, 255.
tūreus (thū-)
adj.
- tus, of frankincense: virga, the frankincense-shrub, V.: grana, O.