turgor
turgor, ōris, m. [turgeo],
- a swelling, turgidity (post-class.), Mart. Cap. 2, § 135; 5, § 566.
turgor, ōris, m. (turgeo), das Aufgeschwollensein, Strotzen, Mart. Cap. 2. § 135 u. 5. § 566: labiorum suorum, Mythogr. Lat. 2, 115.
ingens arsura replevit ejus volam ~ore adustam
turgeo ‥ unde ‥ hic ~or, -oris et hec turgiditas
obtinuit gentes vacuo turgore minaces
illa [mulier ] dextera in modestum ~orem elata, “huncne,” inquit “impudica, venenis tuis michi eripere conaris ‥ ?”
turgŏr, ōris, m. (turgeo), gonflement : Capel. 2, 135 ; 5, 566 ; Myth. 2, 115.
turgere turgor, ut a
tumere tumoreffecerunt.