About Report a problem

Menu

turgere

turgere [CL] 1 to swell (also transf. or fig.). b (pr. ppl. as adj.) swelling, swollen. ~et, crescere incipit GlC T 338; carnalibus ‥ oblectamentis irretitus in Francia, instanti prosperitate ~ens Ord. Vit. VI 10 p. 109; feroces epibate qui jam in navi sedes nacti ~ebant Ib. XII 26 p. 412; sed si saccus satis turget / non est culpa quam non purget / absque penitencia Walt. Wimb. Van. 59.  b Neptunus ‥ / qui regit imperium ponti turgentibus undis Aldh. VirgV 1339; puellam ‥ ~entibus mammis Lib. Monstr. I 13; ~entium vesicarum dolor omne corpus ‥ obtexit, ut elephantinum morbum se pati putaret B. V. Dunst. 7; turgentem mundat squamoso corpore lepram Mir. Nin. 252; gemina oportet pietate pinguescant ac ~entiora preferant ubera, ad que recurrere promptum habeant qui pascendi sunt J. Ford Serm. 50. 9; bursa turgens Walt. Wimb. Van. 128. 2 to swell with pride, boldness, arrogance, or sim.. primo contemptus procerum praecepta docentum, / dum mentis typhus ventoso pectore turget Aldh. VirgV 2713; ~enti spiritu scandalum proponunt Osb. V. Dunst. 36; [Franci] captis hominibus Normannos subsannantes immoderate ~ebant Ord. Vit. VII 14 p. 223; ~entium furor Normannorum in sua viscera excitatus est Ib. X 17 p. 98; enorguiler, superbire, tumere ‥ ~ere Gl. AN Ox. f. 154v.

Saved

Recent