About
Menu

turgescere

turgescere [CL] 1 (to begin) to swell (also transf.); b (of plant producing growth). c (pr. ppl. as adj.) swelling, swollen. quo dictu matri turgescunt viscera fetu Aldh. CE 2. 29; et salis undantes turgescunt aequore fluctus Id. Aen. 92 (Farus) 2; inflatico tumore dimidia pars corporis ‥ a lumbis tenus plantam ~ebat Felix Guthl. 45; Dunelmum est collis, ab una vallis planitie paulatim et molli clivo ~ens in cumulum W. Malm. GP III 130; cutis superficie ‥ pustulis frequentissimis ~ente Ad. Eyns. Visio 45; Adam dum vult Deus esse / gloria turgescit Garl. Epith. I 416; cum ‥ ille ‥ pelagus ~escere vidit et undas ‥ ingurgitare Ep. ad amicum 126; aruerunt subito ubera sua et usum lactis per septem dies amisit. ‥ sensit ubera sua ~encia per lactis habundanciam Canon. S. Osm. 39.  b flos lilii unde ~it cespite proprio F. Malm. V. Aldh. 65C; lignum ‥ mane inventum reviruisse, pubescens floribus, ~ens fructu W. Malm. GP II 76; si planta nunquam ~it in florem P. Blois Ep. 81. 250.  c tumor ~ens in digito apparebat J. Furness Walth. 46. 2 to swell with pride, boldness, arrogance, or sim.. clerus ex securitate affluencie temporalium ~it superbia, torpescit accidia Wycl. Blasph. 81. 3 (refl.) to swell, or f. l. aqua ‥ turgessit [vv. ll. transgessit, transgredit] se et eructat propter vapores inclusos Gros. Flux. 464.

Saved

Recent