tutelator
tūtēlātor, ōris, m. [tutela],
- a protector, guardian; said of a genius, Mart. Cap. 2, § 152.
tūtēlātor, ōris, m. (tutela), der Beschützer, beschützende Genius, Arnob. 3, 24. Mart. Cap. 2. § 152.
~or, defensor
tūtēlātŏr, ōris, m. (tutela), protecteur, défenseur : Capel. 2, 152 ; Arn. 3, 24.
Protector, in Glossis MSS. S. Germani Paris. Cod. 524.
Tutelator fidelissimusque germanus.