About
Menu

ululare

ululare [CL] 1 (of living thing) to make a howling sound, howl (esp. of animal making its characteristic sound); b (transf., of mus. instrument). c to howl battle-cries or sim.. d to resound with howling or yelling. lepores vagitant, lupi ~ant, litora murmurant Aldh. PR 131; rugit leo, ~at lupus Gosc. Transl. Mild. 37 p. 208; qui non putaretur loqui sed raucum ~are W. Malm. Wulfst. II 7; vulpis ~at [ME: ȝelpeð] AncrR 40.  b multiplex sonus tubarum ‥ modo crepitando, modo ~ando ‥ resonent R. Niger Mil. III 58.  c Turchi jam gloriabundi ~abant W. Malm. GR IV 389 p. 460; ~antibus utrinque et vociferantibus Helias cum suis subito irruit Ord. Vit. XI 20.  d luctu ~antia palatii moenia pater ‥ intrat Adel. Blandin. Dunst. 5. 2 to howl or wail in grief, distress, anger, pain, or sim. (also transf.). b (trans.) to lament, bewail. [anguis] per Stygiam paludem Tartara ~antium animarum ‥ cingit Lib. Monstr. III 13; pignora nunc pavidi referunt ululantia nautae, / tonsis dum trudunt classes et caerula findunt Aldh. Aen. 95 (Scilla) 7; discant ‥ ~are in penitentia qui noluerint ~are in pena (Ailr. Serm.) CC cont. med. IID 77; [rex] nimis cruciabatur, et nec poterat ullo modo dormire, set semper ~are (Cronanus 24) VSH II 29; [avis] habebat ‥ muscam vivam et ~antem in rostro suo (Moling 22) Ib. II 200; clamans incessanter et ~ans, se ‥ totum intrinsecus igne comburi Gir. IK I 7; guttur arescens anxius ululabit J. Howd. Cant. 139; 1286 ad vos ‥ tanquam ad singulare spei nostre refugium holulantes una voce clamare compellimur Foed. II 318.  b mulier ‥ fecit magnam tristitiam ~ans filiam suam (Cainnicus 19) VSH I 159.

Saved

Recent