umbraliter
umbrālĭter, adv. [umbra],
- figuratively, metaphorically, Aug. Ep. 37 fin.
umbrāliter, Adv. (v. umbra), bildlich, Eccl.
‘quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter’ realiter non ~er
umbrālĭtĕr (umbra), symboliquement : Aug. Ep. 149, 25 ; 187, 39.