ulva
ulva, swamp-grass, sedge
ulva , ae, f.: water-grass, sedge, 2.135.
ulva, ae, f. [root or-, ol-; cf. origo],
- sedge: Ulva conferva, Linn.; Plin. 16, 1, 1, § 4; 17, 23, 35, § 209; 21, 17, 68, § 111; Cato R. R. 37, 2; Col. 4, 13, 2; Verg. G. 3, 175; id. E. 8, 87; Ov. M. 4, 299; 6, 345; 8, 336; Hor. S. 2, 4, 42.
ūlva, ae, f., Sumpfgras, Kolbenschilf (nach Voß Verg. georg. 3, 175), Scriptt. r.r., Verg. u.a.
nam vertex tremula quem dudum foverat ulva / presulis auxilio rutilat cingente corona
~a,græde
~a, herba palustris
~a prodiens ex limo est viror vel humor morum et virtutum ex ea vita veniens
ulvosum: ~a dicitur herba quedam que recte vocaturchenapie
~a,vreyc de mer, chrape
~a paludis, Gallicecanne, chenaupie
ulva, (13) æ, f. , ulve [herbe des marais] : Virg. G. 3, 175 ; Cato Agr. 37, 2 ; Plin. 16, 4 ; 17, 209.
ulva ae, f
- 1 OL-, swamp-grass, sedge: palustris, V.: (aper) ulvis et harundine pinguis, H., O.