unicornis
ūnĭcornis, e, adj. [unus-cornu], onehorned, having a single horn.
- I Adj.: Indici boves, Plin. 8, 21, 30, § 72: animal, id. 11, 46, 106, § 255: rhinoceros, Tert. adv. Marc. 3, 18; id. adv. Jud. 10.—
- II Subst., Vulg. Psa. 91, 11.
[cornu ] componitur ‥ bicornis et ~is
~is,anhyrne deor
monoceros ‥ i. animal quod vocatur ~is eo quod unum cornu habeat in fronte
~is dicitur bestia uno tantum cornu ferocissima; ad quam capiendam virgo puella in campum ponitur, ad quam veniens, et se in gremio ejus reclinans, capitur
rinoceros, id est ~is, capitur virginis amplexu
quidam ~is sequtus est quemdam hominem ‥ mistice: ~is est mors, cui nemo potest resistere
~is [ME: ] ire qui fert cornu seu spinam super nasum et ledit quicquid attingitunicorne
de ‥ uno magnogobelet de masere ‥ aymellato in summitate cum j ~e deaurato
ut patet per suas literas sub signeto ~is
multa munera preciosa ‥ unum cornu ~is longitudinis sex pedum
erigat [Dominus ] cornu illius ~is, episcopi illius unice summi et singulariter generalis, quatenus arripiat judicium manus ejus, ut cornu suo ventilet Syriam, intonet contra Edom, fulminet contra vitulos Bethel
illi [Satanae ] presertim ~i nostro omnis nec dubito penitentie excidit timor
ut unicornis nexibus alligatur / et caritatis vinculo mansuescit
ūnĭcornis, e (unus, cornu), unicorne, qui nʼa quʼune corne : Plin. 8, 72 ; 11, 255 || subst. m. , licorne : Vulg. Psalm. 21, 22.