unicuba
ūnĭcŭba, ae, f. [unus-cubo],
- that has lain with but one husband, Hier. adv. Jovin. 1, 49 fin.
ūnicuba, ae, f. (unus u. cumbo), die nur einem Manne Beigelegene, -Vermählte, Hieron. adv. Iov. 1, 49 extr.: unicuba, uniiuga, Corp. inscr. Lat. 3, 3572.
~a,anlegere wifman
Ieronimus testis est †quod [? ], antequam religio Christiana fulgeret in mundo, ~as semper habuisse inter matronas decusomit
ūnĭcŭba, æ, f. (unus, cubo), femme qui nʼa été mariée quʼune fois : Hier. Jovin. 1, 49 ; CIL 3, 3572.