uniformiter
ūnĭformĭter, adv., v. uniformis, fin.
ūnifōrmiter, Adv. (uniformis), einförmig, auf einerlei Art, durchweg, ganz u. gar, Ps. Apul. Ascl. 2. Diom. 341, 32 K. Arnob. 2, 19 u. 64 a. Eccl.
ut [jejunia ] ~er caelebrentur per universas ‥ Anglorum ecclesias
Spiritus ‥ Sanctus uniformiter dicitur ad Patrem et Filium, quia Patris et Filii Spiritus est
in musico modulamine non ~er, ut alibi, sed multipliciter multisque modis et modulis cantilenas emittunt
spiritum vite ‥ toti ~er corpori distribuit
quoniam naturaliter duo oculi situm habent consimilem respectu nervi communis, tunc se habebunt axes oculorum ~er ad omnem punctum super quem cadunt
homotena ‥ semper ~er se habet usque ad finem
omnibus et singulis ~er consentientibus
interrogati ~er deposuerunt
ūnĭfōrmĭtĕr, adv. (uniformis), uniformément, dʼune manière uniforme : Arn. 2, 88.