unigena
unigena, only-begotten, only
ūnĭgĕna, ae (collat. form oenĭgĕ-nŏs unigenitus, Paul. ex Fest. p. 195 Müll.), adj. [unus-gigno].
- Only-begotten, only: idcirco singularem deus hunc mundum atque unigenam procreavit, Cic. Univ. 4, 10.—In Christian authors, of Christ: dominus deusque, Paul. Nol. Carm. 5, 46; cf. unigenitus.—
- II Born of one parent, of one or the same family (poet.): te, Phoebe, relinquens Unigenamque simul cultricem montibus Idri, i. e. Diana, sister of Phoebus. Cat. 64, 301; of Zephyrus, as brother of Memnon, id. 66, 53.
ūnigena, ae, c. (unus u. gigno), I) von einerlei Geburt-, Geschlecht, unigena Memnonis, Zephyrus, Bruder des Memnon, Catull.: te, Phoebe, relinquens, unigenamque simul, Schwester des Phöbus (Diana), Catull. – II) eingeboren, eingeschaffen, Christus unigena, Paul. Nol. carm. 5, 46: singularis hic mundus atque unigena, Cic. Tim. 4. § 12.
ūnĭgĕna, (15) æ, adj. m. f. (unus, geno), ¶ 1 né seul, unique : Cic. Tim. 10 || subst. m. , Jésus-Christ [le Fils unique] : P. Nol. Carm. 5, 47 ¶ 2 né dʼun même enfantement, jumeau, jumelle ; m. , frère : Catul. 66, 53 || f. , sœur : Catul. 64, 301.
- 1. (Catull.) van dezelfde afkomst (broer of zuster);
- 2. enig, uniek [mundus];
- 3. (eccl.) enig (geschapen of geboren) [Christus].
ūnigena ae, adj.
- unus+GEN-, only-begotten, only: mundus.—As substm. and fa brother, sister, Ct.