vacanter
văcanter, adv., v. vaco, P. a. fin.
vacanter, Adv. (vacans v. vaco), leer, überflüssig, Gell. 17, 10, 16.
nichil emolumenti provenit, si dampna pensentur, nichil dispensanter agimus, nichil ~ter; vana ‥ properatione deferimur insani
văcantĕr, adv., surabondamment, inutilement : Gell. 17, 10, 16.