vacatura

vacatura [CL vacare+-ura] 1 (esp. eccl., state or period of) being or falling vacant, lacking holder or incumbent, vacancy, (also) provision for such situation. primo ~am ibidem donationi nostre duximus reservandam Reg. S. Osm. II 82; ad levamen ecclesie nostre, que sub hac ~a in magno navigat periculo M. Par. Maj. III 345; 1287 proximam ~am ‥ archidiacono Salopsire ‥ me conferre ‥ oportebit Reg. Heref. 153; 1294 papa B. revocavit omnes ~as factas tempore Celestini Reg. Carl. I 30; contulit ei tum papa primam ~am ad collationem prioris ‥ spectantem, etiamsi per seculares regi consueverat Graystanes 37; dum ‥ clericus quidam privilegium papale ei attulisset, quod in omni cathedrali ecclesia regni sui primam ~am haberet cum fructibus medio tempore provenientibus Knighton I 134; 1417 expedita ‥ primeva vacacione, patroni predicti in qualibet tercia ~a consimiliter teneantur personis ‥ providere de beneficiis ‥ expressatis Reg. Cant. III 42. 2 (state or period of) freedom from activity, work, or sim., inactivity, (in quot., of abstr.) abeyance. s1141 superveniens Quadragesima omnibus ~am bellorum indixit W. Malm. HN 515.