vanities
vānĭtĭes, ēï, f. [vanus],
- emptiness, nullity, folly (late Lat.): plebeia, Amm.29, 1, 13.—
- II Esp., vanity, vainglory: ad extollendam ejus vanitiem sidera quoque, si jussisset, exhiberi posse promittens, Amm.29, 1, 11.
vānitiēs, ēī, f. (vanus), die Nichtigkeit, Eitelkeit, Amm. 29, 1, 11: plebeia, der eingebildete Witz des Volkes, Amm. 21, 1, 13.
vānĭtĭēs, ēī, f. (vanus), c. vanitas : Amm. 29, 1, 11 ; Amm. 21, 1, 13.