About
Menu

vanidicus

vānĭdĭcus, a, um, adj. [vanus-dico],
  • vain - speaking; false - speaking; subst., a liar (ante- and post-class. and rare): cum probis potius quam cum improbis vivere vanidicis, Plaut. Trin. 2, 1, 37 (259); Amm.16, 7, 2.

Saved

Recent