vecordia
vecordia, want of reason, senselessness, silliness, folly, madness, insanity
vēcordia, ae, f. [vecors],
- want of reason, senselessness, silliness, folly; madness, insanity (not in Cic.): tanta vecordia innata cuiquam, Ter. And. 626: prorsus in facie voltuque vecordia inerat, Sall. C. 15, 5: alicui vecordiam objectare, id. J. 94, 4; cf.: studia plena vecordiae, Tac. A. 3, 50: formidine quasi vecordiā exagitari, Sall. J. 72, 2; 99, 3: plurima vecordia constantiam exemerat, Tac. A. 1, 32; 4, 22 fin.; Ov. M. 12, 227: mentes vatum in vecordiam vertere, Just. 24, 6, 9: egregie homo improbus atque immani vecordiā, Gell. 20, 1, 13; 12, 1, 8.
vēcordia (vaecordia), ae, f. (vecors), der Aberwitz, Wahnwitz, die Unsinnigkeit, der Wahnsinn und die an Wahnsinn grenzende Wut, Ter. u. Sall.: vecordiam inicere alci, einen um den Verstand bringen, Tac.
quod ‥ dictum est, ‘et frequenter eum et in ignem et in aquas misit’ [cf. ], maxima humanae ~iae facinora designatMarc. ix 21
Edulfus ‥ furorem ‥ male sane mentis in Wilfridum evomuit, quasi in ~iam Alfridi juratus esset
mirum videri debet Vienensis oppidi presulem in tantam prorupisse ~iam ut patriarchatum Bituricensem velit habere subjectum
nostris est auribus intimatum J. de Wycclyff ‥ in istam detestabilem erupisse ~iam(
vidit ‥ sex boves in aratro conversos in vechoria, properantes ad portam sue civitatis(
majora volebat ‥ dicere sed ad reverentiam ‥ archiepiscopi mentem recolligens et comprimens ~iam ‥ ait
auctorem deseruimus, ad proditorem deviavimus, nec tamen nostram irritatus per ~iam misericors exacerbatur
non ‥ frustra Redemptor accedebat, qui promptissimam in id perfidorum ~iam presciebat
tanteque ~ie fuit ut devoratum se esse nesciret aut certe ignoraret causam propter quam devorantibus fuisset traditus(
regio terrore suaque ~ia in barbaricos motus exagitati
hec sunt que carnis opera comitantur, appetitus anxietatis et ~ie, actus abominationis et immunditie, exitus penitudinis et verecundie
quia dyaboli est primo deterrere milites Christi inducendo ~iam, ideo Christus Math. X animavit eos ex similitudine sui et augmento meriti ac ex pena servata servo inutili ad fiducialiter predicandum
si abstitisset ~ia, tribus prope horulis, favente vento, pervasisses
propria ‥ ~ia tremefactus, aut fortasse ‥ pre nimia expectacione debilitatis viribus fatigatus ‥ rursus in profunda demergitur
vēcordia (13) (væc-), æ, f. (vecors), état contraire à la raison, extravagance, démence : Sall. C. 15, 5 ; J. 5, 2 ; 72, 2 ; 94, 4 ; Tac. Ann. 1, 32.
Cujusibid. pag. 367* :(aquæ) frigiditate Vecordia plurimum reddebantur allisa. Væcordia,
In tantumque Væcordia nostra concusserat, etc.Hinc
Sæpe vero ut placerem hominibus, sive mihi, non Deo, mea erat præcordialis, et, ut verius dicam, Vecordialis intentio.Vide Vefaba.
vēcordia or vaecordia ae, f
- vecors, want of reason, senselessness, silliness, folly, madness, insanity: Tanta, T.: in facie voltuque vecordia inerat, S.: quae te vecordia pulsat?O.