About
Menu

vecorditer

vecorditer [CL vecors+ -ter] 1 furiously, angrily. ~er, irascibiliter Osb. Glouc. Deriv. 627. 2 in a feeble fashion, with a lack of heart or spirit (esp. w. ref. to lack of courage). s1321 ipsi comites et barones ad partes suas ~er redierunt Ad. Mur. Chr. 34; 1334 nonnulli de comitatu tuo ‥ ~er se retrahunt et sic indigne sibi nomen apropriant hominum ad arma RScot 285a; cave ‥ ne ita in principio bone conversacionis cum mulieris pulchritudine colloquium habeas, quod inde sumpto venenose delectacionis morbo ‥ ~er ab inimicis devictus traheris Rolle IA 228; s1347 plus quam xxx millia de Francigenis interempti fuerunt ibidem, quorum multi pre timore saltantes in mare seipsos ~er demerserunt Avesb. f. 89b; dicit ‥ de argumentis meis quod non sunt nisi contenciones pueriles, quibus ~er receditur ab ascensu ad nidum suum (Kyn.) Ziz. 54; symonia dico, quia apostolicam dignitatem vendunt pro lucro temporali abjecto pro quo ~er ita tacent Wycl. Apost. 20; s1399 rex Ricardus ‥ quo audito undeque stupefactus ‥ ad Carmerthyn circa mediam noctem cum paucissimis ~er affugit Ad. Usk 27; c1462 dum fugiunt, nemora petierunt sive frutecta; / in quibus, ut pueri virgam metuendo magistri, / se pudet id ferre, vecorditer occubuere (Whet.) Pol. Poems II 258. 3 (gram.). ‘rs’ litteris terminata duplici modo adverbia ex se faciunt in ‘ter’ decurrentia, quorum unus est qui ‘i’ litteram servat ante novissimam syllabam, ut vecors ~er Bonif. AG 529.

Saved

Recent