vecticularius
vectĭcŭlārĭus, a, um, adj.: vecticularia vita dicitur eorum, qui vectibus parietes alienos perfodiunt furandi gratiā. Cato; vecticulariam vitam vivere, repente largiter habere, repente nihil, Fest. p 378 Müll.
vecticulārius, a, um (vectis), das Brecheisen gebrauchend, vita, diebisch, Cato inc. oratt. fr. 13 (b. Paul. ex Fest. 378, 1).
~ius, -a, -um, sicut dicimus aliquem ~iam vitam agere qui furto et rapinis intendit
~ius, qui vivit ex furto et rapina
a barrowemaker , ~ius [v. l. scenovectorarius ]
vecticulus,a barwe . ~ius,a barwe maker
vectĭcŭlārĭus, (16) a, um (vectis), vecticularia vita, vie de voleurs avec effraction [qui sont riches aujourdʼhui et nʼont rien demain] : Cat. d. P. Fest. 378.
Qui vectes vendit. Dicitur etiam rapinosus, sicut dicimus aliquem vitam Vecticulariam agere, qui furto et rapinis intendit.