venatura
vēnātūra, ae, f. [venor],
- hunting, the chase; trop.: viden' tu illam oculis venaturam facere atque aucupium auribus? how she hunts about with her eyes? is on the watch? Plaut. Mil. 4, 1, 43 (989).
vēnātūra, ae, f. (venor), die Jagd, bildl., oculis venaturam facere (= spähen), atque aucupium auribus (= horchen), Plaut. mil. 990.
vēnātūra, æ, f. (venor), action de chasser, chasse : [fig.] Pl. Mil. 990.
Custodiam autem dicti bosculi et forifacta ad ipsam custodiam pertinentia, cum Venatura ejusdem bosculi dictus Thomas vel heredes ipsius extra partem habebunt.Vide Venatio.