About Report a problem

Menu

venativus

venativus [CL venatus p. ppl. of venari+-ivus] 1 of or pertaining to hunting. [segnicies] venativa more, vix inceptura, quod ipso / principio rumpit, hodiernos crastinat actus Hanv. I 9. 2 (w. obj. gen.) that hunts, goes in pursuit (of), or seeks out for capture (in quot. abstr. thing). ab epistola presenti et ~as adulationum blanditias et omne tedium prolixitatis abscindo P. Blois Ep. 39. 119C; quidquid in curiis agitur, fere peremptorium est salutis, ambitiosum, adulatorium ‥ et generaliter temporalis questus et inanis glorie ~um Ib. 139. 415C; non nunquam ypocrisis, suffragiorum popularis aure ~a, sua in conspectu hominum celebrat jejunia Neckam Eccles. 88rb; fraus ~a lucri, cujus odor judicio vulgi bonus est Id. NR II 133; scientia ‥ laudis est humane ~a Ib. II 155 p. 248.

Saved

Recent