venaticius
vēnātīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [venaticus],
- of or belonging to hunting or the chase (late Lat.): praeda, game, Amm.29, 3, 3; 30, 1, 15.
vēnātīcius, a, um (venatus), zur Jagd gehörig, Jagd-, praeda, Amm. 29, 3, 3; 31, 1, 15.
nec habeant ‥ canes vel aves venatitias, nec scaccos, nec aleas vel taxillos(
qualiter ‥ Brutus, Diane presagiis, non sine diaboli prestigiis per idololatriam immolate cerve venatitie obtentis, insulam Brittannicam pervaserit, per famosas historias declaratur
vēnātīcĭus, a, um, c. venaticus : Amm. 29, 3, 3.