ventilabrum

ventĭlābrum, i, n. [ventilo],

• an implement for winnowing grain, a winnowing-fork, Col. 2, 10, 14; Prud. Apoth. praef. 2, 53; Vulg. Matt. 3, 12; Ambros. in Psa. 118, Serm. 3, n. 15.

ventilābrum, ī, n. (ventilo), die Wurfschaufel, Varro LL. 5, 138 u. r.r. 1, 52, 2. Colum. 2, 10, 14. Ambros. in psalm. 118. serm. 3. no. 15. Prud. apoth. praef. 53. Isid. orig. 20, 14, 10.

ventilabrum [CL] 1 apparatus, esp. fan or basket, for winnowing (also fig.). ubi operantes invenit fratres, solebat eis confestim in opere conjungi, vel aratri gressum stiba regendo ‥ vel ~um manu concutiendo Bede HA 8; at pia ventilabro Christi sententia justo / efflavit paleas [cf. e. g. Matth. iii 12] Frith. 1119; asserens non id leviter aut subito fieri debere, sed et discretionis prius ~o sollicite discutiendum, et callido omnium consilio utrum fieri deberet sapientissime investigandum G. Steph. 4; 1169 jam ‥ securis ad radicem eorum posita est et ~um habet angelus in manu sua ut grana discernat a paleis J. Sal. Ep. 288 (290); 1211 in iij ventila[b]ris j corbella xvj d. Crawley 198; 1326 expensa minuta ‥ in j ~o empto xx d. (Comp. Michelmersh) Ac. Man. Wint.; 1392 R. W. ‥ non detinet ei j ~um CourtR Ottery St. M. m. 65; 1449 utensilia. et de iij carucis ‥ j ~o precium xij d. ij saccis precium inter se xiiij d. Crawley 485; nomina rerum pertinencium uxori ‥ hoc ~um, a wyndyllynge WW; hoc ~um, a scotylle WW. 2 fan (for circulating air, also in fig. context). 1169 quo modo ergo cum Abraham potero abigere easdem muscas contaminare volentes illibatum Domini sacrificium, nisi facto ~o de autenticis scripturis quo vel feriantur vel saltem effugentur? Becket Ep. 473; mulieribus solum, et his non oris flatu, sed follibus tantum et ~is, ignem licet exsufflare Gir. TH II 36; fidei fervor qui jam refrixerat ut igne caritatis reflamascat, signis recrebrescentibus et prodigiis, tanquam follibus quibusdam et ~is, exagitetur Id. Invect. 198. 3 ? screen (cf. ventifuga). 1391 marescalcia. pro emendacione duorum ~orum pro thorali, x d. Ac. Durh. 597.

ventĭlābrum, ī, n. (ventilo), van : Col. Rust. 2, 10, 14.

ventilabrum , i. n.
簸箕。颺扇。

Suggest a Translation
See an image