ventilator
ventĭlātor, ōris, m. [ventilo], one who winnows grain, a winnower.
- I Lit., Col. 2, 10, 14.—
- II Transf. (from tossing up into the air), a juggler, Quint. 10, 7, 11 Spald.; Prud. στεφ. 10, 78.
ventilātor, ōris, m. (ventilo), I) der Schwinger, A) der Umstecher, Worfler des Getreides, Colum. 2, 10, 14: bildl. = Scheider des Guten u. Bösen, Augustin. epist. 92, 5 u. c. litt. Petil. 1. § 20. Augustin. in psalm. 42. serm. 1. § 3. Vulg. Ierem. 51, 2. – B) der Taschenspieler, Quint. 10, 7, 11. – II) übtr.: a) der Beunruhiger, urbis, Prud. perist. 10, 78. – b) der Antreiber, aurigarum ventilatores, Aethic. cosmogr. 82.
tu, ~or [] urbis astyrigend
immiscuit eis Dominus spiritum vertiginis, eisque rotam malorum rex sapiens impiorum ~or immittit [cf. ]Prov. (LXX) xx 26
obtinuimus divitias, quas veritas in evangelio damnat, cum quibus ~or impiorum rex sapiens mihi rotam malorum immisit
quatuor trituratores et ~or vel ventilatrix venient quolibet anno ad Natale Domini ‥ apud Whiteley(
nec Aristotiles, quem solum nugidici ~ores isti dignantur agnoscere, fideliter auditur
ipsi philosophie ‥ curaverimus diligentius inservire, ut simus scilicet potius mandatorum executores quam inanium ~ores verborum
descendunt ad judicium ecclesiae causarum ~ores; cum episcopis archipraesules; non desunt abbates, vel docti causis forensibus comites
legum et canonum potentissimi ~ores presto habent in quamcumque voluerint sententiam declinare judicium
ventĭlātŏr, ōris, m. (ventilo), ¶ 1 vanneur : Col. Rust. 2, 10, 14 || [fig.] qui sépare le bon du mauvais : Aug. Petil. 1, 20, etc. ¶ 2 jongleur : Quint. 10, 7, 11 ¶ 3 perturbateur : Prud. Perist. 10, 78.
- 1. iemand die want;
- 2. goochelaar.