verbificatio
verbĭfĭcātĭo, ōnis, f. [verbum - facio],
- a talking, Caecil. ap. Don. Ter. Eun. 671 (Com. Rel. p. 37 Rib.).
verbificātio, ōnis, f. (*verbifico, āre), das Reden, de meo amore, Caecil. com. 63.
verbĭfĭcātĭō, ōnis, f. (verbum, facio), discours, propos : Cæcil. 63.