verecunditer
vĕrēcundĭter, adv., v. verecundus fin. β.
verēcunditer, Adv. (verecundus) = verecunde, Pompon. com. 75 (wo Ribbeck u.L. Müller reverecunditer).
vĕrēcundĭtĕr, c. verecunde : Pompon. Com. 75.