veredus
vĕrēdus, i, m.
- A light horse for posting, a post-horse, courier's horse, Cod. Just. 12, 51, 4; 12, 51, 7; Aus. Ep. 8, 7; 8, 14.—
- II Transf., a light, fleet huntinghorse, Mart. 12, 14, 1; 14, 86, 1.
verēdus (veraedus), ī, m. (aus gall. *voredos, Pferd), das leichte Pferd, a) zur Post, das Post.- od. Kurierpferd, Cod. Iust. 12, 51, 4 u. 7. Auson. epist. 8, 7 u. 14. – b) zur Jagd, das leichte Jagdpferd, Mart, 12, 14, 1 u.a. – ➳ Wegen der Schreibung veraedus s. verēdārius.
~us,crætehors
hic ~us,cheval careter
dum ‥ inter anteriorem equum regulandi gracia voluisset adire ‥ inter ~um scilicet et anteveredum transitum fecit
hic viredus,a thyllhors
hic viridus, A.a thylhors
hic ~us,a cartthors
idem compotans onerat se de ‥ avenarum deliberatione ad verudas [sic ] per ‥ averarium domini
~us,(charete
corpus ejus in una ~a ‥ ferebatur
rogantes quatenus ‥ possent ~am, Anglicechariot , ‥ simul cum corpore [episcopi ] in ecclesiam introducere
pro j equo portante ~am ‥ [defuncti ] episcopi
~us [gl.: ] veredarium ducturus cucullam habeatcaretter
est rector currus, auriga, vereda vocatus, / de veho de reda dictum reor esse vereda
rede vectores nos dicimus inde veredes [v. l. veredos ]
hic auriga, hic ~a, hic carectarius,a cartar
vĕrēdus, ī, m. (veho, reda), cheval de poste ; cheval de voyage : Aus. Ep. 8, 7 ; Cod. Just. 12, 51, 4 || cheval [de chasse] : Mart. 12, 14, 1.
- 1. postpaard;
- 2. jachtpaard, hunter.
Verēdus
A fast horse used either as a hunter or a post-horse. See veredarius.