versidicus
versidicus, ī, m. (versus u. dico), der Versemacher = epischer usw. Dichter (Ggstz. comoediographus et tragoediographus), Plur. bei Victorin. expl. in Cic. rhet. 1, 19 (p. 202, 15 ed. Halm, p. 36, 30 ed. Bait.).
ut ~us ait, ‘digna fiat fante Glingio: gurgo fugax fambulo!’
versĭdĭcus, ī, m. (versus, dico), poète épique [par opposit. au poète dramatique] : Fab. Vict. Rhet. 1, 19.
Versificus, apud Fab. Victorinum in 1. Rhetoric. Ciceronis.