vestio
vestio, to cover with a garment, provide with clothing, dress, clothe, vest
- I Lit.: Vatinii strumam sacerdotii διβάφὡ vestiant, Cic. Att. 2, 9, 2: vir te vestiat, tu virum despolies, Plaut. Cas. 4, 4, 4 (817): candide vestitus, id. ib. 4, 1, 10 (768): vos tam maestiter vestitas, id. Rud. 1, 5, 7 (265): homines male vestiti, Cic. Pis. 25, 61: fasciae, quibus crura vestiuntur, Quint. 11, 3, 144: te bis Afro Murice tinctae Vestiunt lanae, Hor. C. 2, 16, 37: sic Indos suae arbores vestiunt, Plin. 12, 11, 22, § 39: Phrygiā vestitur bucca tiarā, Juv. 6, 516: unam vestire tribum tua vellera possunt, Mart. 2, 46, 5.—Mid.: vestiri in foro honeste mos erat, Cato ap. Gell. 11, 2, 5: lino alii vestiuntur aut lanis, Mel. 3, 7, 3.—So, in late Lat., in the active form: tu mihi vitio dabis, quod parcius pasco, levius vestio, am clothed, Ap. Apol. p. 287, 26; Tert. Pall. 1.—
- B Transf.
- 1 Of animals: animantes aliae coriis tectae sunt, aliae villis vestitae, Cic. N. D. 2, 47, 121: sandyx pascentis vestiet agnos, Verg. E. 4, 45: pleraque contra frigus ex suo corpore vestiuntur, Quint. 2, 16, 14.—
- 2 In gen., of inanimate things, to clothe, cover, deck, array, attire, surround, adorn, etc.: campos lumine (aether), Verg. A. 6, 640: natura oculos membranis tenuissimis vestivit et saepsit, Cic. N. D. 2, 57, 142; cf.: deus animum circumdedit corpore et vestivit extrinsecus, id. Univ. 6 fin.: sepulcrum saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis, id. Tusc. 5, 23, 64: his tabulis templi parietes vestiebantur, id. Verr. 2, 4, 55, § 122.—
- 3 Esp., of vegetation: montes silvis, Liv. 32, 13, 3: vite hederāque vestiti montes, Just. 12, 7, 7.—Absol.: montes vestiti, i. e. covered with verdure, Cic. N. D. 2, 53, 132: trabes multo aggere, Caes. B. G. 7, 23; cf. of the beard: molli lanugine malas, Lucr. 5, 889: genas flore, Verg. A. 8, 160: oleā magnum Taburnum, Verg. G. 2, 38: gramine vestitis accubuere toris, Ov. F. 1, 402: incendit vestitos messibus agros, id. ib. 4, 707; Curt. 6, 5, 15; Prop. 3, 13 (4, 12), 31: ubi se vites frondibus vestierint, Col. 4, 27, 1: se gramine (terra), Verg. G. 2, 219.—
- II Trop., to clothe, etc.: reconditas exquisitasque sententias mollis et pellucens vestiebat oratio, Cic. Brut. 79, 274: inventa vestire atque ornare oratione, id. de Or. 1, 31, 142: gloriā aliquem supra vires, Hor. Ep. 1, 18, 22: res, quae illo verborum habitu vestiuntur, Quint. 8, praef. § 20; cf. of mental culture: aridum atque jejunum non alemus et quasi vestiemus? id. 2, 8, 9.—
- B Esp., to invest with the imperial purple, to make emperor: quaere quem vestias, Amm.26, 4, 1.
- —Hence, vestītus, a, um, P. a., clothed, clad (very rare): neque unā pelle vestitior fuit (Hercules), Ap. Apol. p. 288, 28.—So comp., Tert. Anim. 38.— Sup.: id pecus (oves) ex omnibus animalibus vestitissimum, Col. 7, 3, 8.
➳ imp. sync. vestibat Virg. En. 8, 160.
- 1. (be)kleden;
- 2. (metaf.) bedekken, omgeven [campos lumine purpureo; montem oleā beplanten met; trabes aggere]; ➤ montes silvis vestiti begroeid met; sepulcrum vepribus vestitum;
- 3. versieren [parietes]; (retor.) inkleden [alqd oratione].
穿衣。着衣。披衣。飾。盖。Ancilla me vestit 奴婢與吾着衣。Quasi vero nescias hunc ali et vestiri ab eo 汝似不知此子爲其所衣食也。Quarum aliae coriis tectae sunt, aliae villis vestitae 此女中有披獸皮又有穿羊毛布者。Tabulis parietes templi vestiebantur 以畫圖飾廟墻。Quaesitas sententias mollis vestiebat oratio 句斟字琢以飾其嬌嫩之文。\Vestibam pro* Vestiebam.
Suggest a Translation
See an image
- vestis, to cover with a garment, provide with clothing, dress, clothe, vest: satis commode vestiti: et ali et vestiri a Caeciliā: te Vestiunt lanae, H.: Phrygiā vestitur bucca tiarā, Iu.—Of animals, to clothe, cover, robe: animantes villis vestitae: sandyx vestiet agnos, V.—To clothe, cover, deck, array, attire, surround, adorn: campos lumine (aether), V.: vestitum vepribus sepulcrum: montes vestiti, i. e. covered with verdure: trabes multo aggere, Cs.: genas vestibat flore iuventa, i. e. beard, V.: vestiti messibus agros, O.—Fig., to clothe, dress, surround, adorn: exquisitas sententias pellucens vestiebat oratio: Gloria quem supra vires vestit, H.: iuventa oratione.
-
…munditia est non odiosa neque exquisita nimis, tantum quae fugiat agrestem et inhumanam neglegentiam. Eadem ratio est habenda vestitus, in quo, sicut in plerisque rebus, mediocritas optima est. Cavendum autem est, ne aut tarditatibus…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…censes fore proinde isti licet faciant quos volent consules, tribunos pl ., denique etiam Vatini strumam sacerdoti διβάφῳ vestiant, videbis brevi tempore magnos non modo eos qui nihil titubarunt sed etiam illum ipsum qui peccavit Catonem. nam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…bestias hominum gratia generatas esse videamus. quid enim oves aliud adferunt nisi ut earum villis confectis atque contextis homines vestiantur ; quae quidem neque ali neque sustentari neque ullum fructum edere ex se sine cultu hominum et curatione potuissent .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…si nulla in re te fraudavit, si tibi optima fide sua omnia concessit, adnumeravit, appendit, si vestitum quo ipse tectus erat anulumque de digito suum tibi tradidit, si ex omnibus rebus se ipsum nudum neque praeterea…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…et tamen multa dicuntur. enumerari enim non possunt fluminum oportunitates, aestus maritimi multum accedentes et recedentes, montes vestiti atque silvestres, salinae ab ora maritima remotissimae, medicamentorum salutarium plenissumae terrae, artes denique innumerabiles ad victum et…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, hunc feremus voluntarium tota Italia desiderio libertatis exarsit ; servire diutius non potest civitas ; serius populo Romano hunc vestitum atque arma dedimus quam ab eo flagitati sumus. Magna quidem nos spe et prope explorata libertatis causam suscepimus ;…
Cicero, Philippicae
-
…recusatio ; molestum etiam nomen ipsum, sed res habebat nomen hoc apud illos, non hic imposuerat. oderat vestitum etiam illum, sed sine eo nec nomen illud poterat nec munus tueri. ergo aderat vis ut ait poeta…
Cicero, pro Rabirio Postumo
-
…sordibus paulo tamen obsoletius vestitum videret. itaque tibi, Hortensi, non illius aetas, sed causa, non vestitus, sed fortuna popularis videbatur, neque te tam commovebat quod ille cum toga praetexta, quam quod sine bulla…
Cicero, in Verrem
-
…non fuit orator unus e multis, potius inter multos prope singularis fuit ita reconditas exquisitasque sententias mollis et perlucens vestiebat oratio. Nihil tam tenerum quam illius comprensio verborum, nihil tam flexibile, nihil quod magis ipsius arbitrio fingeretur…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…omnino aliquod commune consilium quod tum non honorificentissime de mea salute decrevisset cum subito edicunt duo consules ut ad suum vestitum senatores redirent. quis umquam consul senatum ipsius decretis parere prohibuit quis tyrannus miseros lugere vetuit Parumne est, Piso…
Cicero, pro Sestio