About Report a problem

Menu

vestigiare

vestigiare [CL vestigium+-are], to be an imprint of, (pass.) to leave its imprint. quidam fulgor emicuit, qui cum stellarem haberet forme similitudinem, longeque a loco tractu vestigante se transtulisset Adel. QN 73; vestigium ‥ est ‥ fundamentum relationis secundum quod investigatur ~atum Duns (Lect. II 25) Opera Omnia XVI (1960) 315; vestigium est similitudo ~ati, ex quo cognito cognoscitur illud Id. Ord. III 180; vestigium convenit cum ~ato quantum ad aliqua accidencia et non quantum ad omnia Ockham Sent. II 549; in creatura ~ante Trinitatem increatam, ex materia emanat forma per efficaciam extrinseci Wycl. Form. 173.

Saved

Recent