veto
veto, not to suffer, not to permit, to oppose, forbid, prohibit
what forbids a laughing man from speaking the truth?
- I In gen.
- a With acc. and inf.: lex peregrinum vetat in murum ascendere, Cic. de Or. 2, 24, 100; cf.: quae (lex naturae) vetat ullam rem esse cujusquam, nisi ejus, qui tractare et uti sciat, id. Rep. 1, 17, 27: ab opere legatos Caesar discedere vetuerat, Caes. B. G. 2, 20: rationes a te collectae vetabant, me rei publicae penitus diffidere, Cic. Fam. 5, 13, 3: ridentem dicere verum Quid vetat? Hor. S. 1, 1, 25: non me ulla vetabunt Frigora Parthenios canibus circumdare saltus, Verg. E. 10, 56: hos vetuit me numerare timor, Prop. 2, 29 (3, 27), 4; 2, 32 (3, 30), 8: cum leges duo ex unā familiā non solum magistratus creari vetarent, sed, etc., Caes. B. G. 7, 33: castra ... vallo muniri vetuit, id. B. C. 1, 41: quae (lex) de capite civis Romani nisi comitiis centuriatis statui vetaret, Cic. Rep. 2, 36, 61.—Pass.: cum equites Romani flere pro me edictis vetarentur, Cic. Red. Quir. 5, 13: sterni vetabere terrā, Luc. 4, 647: Nolani muros portasque adire vetiti, Liv. 23, 16, 9: redemptoribus vetitis frumentum parare, id. 34, 9, 12: ut a praefecto morum Hasdrubal cum eo vetaretur esse, Nep. Ham. 3, 2; Luc. 6, 470; 7, 371.—
- b With ut, ne, or the simple subj. (poet.): sive jubebat, Ut faceret quid, Sive vetabat, Hor. S. 1, 4, 124: edicto vetuit, ne quis se praeter Apellen Pingeret, id. Ep. 2, 1, 239; id. S. 2, 3, 187: vetabo, qui Cereris sacrum Vulgarit arcanae, sub isdem Sit trabibus, id. C. 3, 2, 26; Tib. 2, 6, 36.—
- c With quin (ante- and postclass. and rare): nemo hinc prohibet nec votat, Quin quod palam'st venale, emas, Plaut. Curc. 1, 1, 33 (33); Sen. Contr. 1, praef. 17.—
- d With quominus (rare): at haec (sapientiā) nullā re, quo minus se exerceat, vetari potest, Sen. Ep. 95, 8.—
- e With inf. (poet.): tabulae peccare vetantes, Hor. Ep. 2, 1, 23: nec laevus vetet ire picus, id. C. 3, 27, 15: unde proferre pedem pudor vetet, id. A. P. 135; cf. id. C. 1, 6, 10; Mart. 6, 91, 1: quid vetat? with a foll. inf., Hor. S. 1, 10, 56; Ov. Am. 3, 7, 35; id. F. 1, 295.—Impers.: ait esse vetitum intro ad eram accedere, Ter. Phorm. 864.—
- f With acc.
- α Of the thing: quia bella vetabat, Verg. A. 2, 84: nec majora veto, Ov. F. 2, 541: quid jubeatve vetetve, id. M. 11, 493: iter mediis natura vetabat Syrtibus, Luc. 9, 301: tristia damna vetabo, Stat. S. 3, 1, 173: Val. Fl. 8, 304: solem vetuit Delia tardior, Sen. Herc. Oet. 150: quercus Phoebum vetat, keeps off, id. ib. 1624.—Pass.: fossam praeduxit, quā incerta Oceani vetarentur, Tac. A. 11, 20: (ludere) vetitā legibus aleā, Hor. C. 3, 24, 58: vetiti hymenaei, Verg. A. 6, 623: vetitae terrae, Ov. Tr. 1, 4, 21: factum vetitum, Plin. Ep. 4, 9, 17: vetito ponto, Sen. Herc. Oet. 1585.—
- β Of the person: cum Graecos facerem Versiculos, vetuit me tali voce Quirinus, etc., Hor. S. 1, 10, 32: quos vetat igne Creon, keeps off, Stat. Th. 12, 558.—Pass.: acta agimus: quod vetamur vetere proverbio, Cic. Lael. 22, 85; cf.: vetustissimi mortalium nihil per metum vetabantur, Tac. A. 3, 26: propter eandem causam facere debebimus, propter quam vetamur, Quint. 4, 1, 65: quippe vetor fatis, Verg. A. 1, 39: mathematici, genus hominum, quod in civitate nostrā et vetabitur semper et retinebitur, Tac. H. 1, 22.—
- g Absol.: lex omnis aut jubet aut vetat, Quint. 7, 5, 5: optat supremo collocare Sisyphus In monte saxum; sed vetant leges Jovis, Hor. Epod. 17, 69: res ipsa vetat, Ov. M. 10, 354: a patria pelago vela vetante datis, id. H. 13, 128; 13, 131.—
- II In partic.: veto, I forbid it, I protest; the word with which the tribunes of the people declared their protest against any measure of the Senate or of the magistrates, Liv. 3, 13, 6; 6, 35, 9; Suet. Tib. 2 fin.: ut vim fieri vetarent, Gell. 13, 12, 9.—Of the protest of the praetor against any unlawful measure, Cic. Caecin. 13, 36; Dig. 42, 1, 14. —And in the lang. of augury: vetat haruspex, Ter. Phorm. 709: volucres, Cic. Div. 2, 38, 80: si vetet auspicium, Ov. F. 6, 764.
- —Hence, vĕtĭtum, i, n.
- A That which is forbidden or prohibited, a forbidden or prohibited thing: nitimur in vetitum semper cupimusque negata, Ov. Am. 3, 4, 17: sed jam de vetito quisque parabat opes, id. F. 5, 282: venerem In vetitis numerant, id. M. 10, 435: crebrescit occultis primum sermonibus, ut vetita solent, Tac. A. 2, 39: agebat quaedam vetita legibus, Amm.28, 6, 3.—
- B A prohibition, protest: jussa ac vetita populorum, Cic. Leg. 2, 4, 9; 3, 3, 10: quae contra vetitum discordia? Verg. A. 10, 9; Suet. Caes. 43.
➳ pf. vulg. vetavi Pers. 5, 90 ; Serv. En. 2, 201 || formes anciennes voto, votui, votitus Pl. Trin. 457 ; Non. 45, 5.
- 1. verbieden, niet toelaten, niet toestaan (m. acc.; m. aci.; inf.; niet-klass. m. ut of ne, quominus, quin, alleen conj.; pass. persoonl. m. nci., niet-klass. onpers. m. inf.); ➤ leges ~ afwijzen; in vincula hominem conici vetant (Liv.); haruspex vetuit ante brumam alqd novi negotii incipere (Ter.); quid vetat quaerere wat let ons te vragen?; senatores vetiti sunt Aegyptum ingredi (Tac.); vetor ex urbe exire men verbiedt mij de stad te verlaten; sanguinem arae offundere vetitum est (Tac.);
- 2. verhinderen (m. inf.; ne; quominus); ➤ hos vetuit me numerare timor; venti vetantes ongunstig;
- 3. afwijzen, het veto uitspreken over (m. acc.).
禁止。阻人行。Veto te mentionem mancipii facere 不准汝提起此奴。Vetantes venti 逆風。Vetor fatis (abl*.) 天命禁吾行此。Veto quisquam faxit oletum 吾禁止人作茅廁。
Suggest a Translation
See an image
- VET-, not to suffer, not to permit, to oppose, forbid, prohibit: antiquae sunt leges, quae vetant: Aruspex vetuit, T.: vetant leges Iovis, H.: res ipsa vetat, O.: bella, V.: quid iubeatve vetetve, O.; cf. (ludere) vetitā legibus aleā, H.: cum facerem Versiculos, vetuit me Quirinus, etc., H.: Quippe vetor fatis, V.: furem luce occidi vetant XII tabulae: ab opere legatos Caesar discedere vetuerat, Cs.: ridentem dicere verum Quid vetat?H.: castra . . . vallo muniri, Cs.: ut a praefecto morum Hasdrubal cum eo vetaretur esse, N.: Edicto vetuit, ne quis se praeter Apellen Pingeret, H.: vetabo, qui Cereris sacrum Volgarit arcanae, sub isdem Sit trabibus, H.: nec laevus vetat ire picus, H.: Quis vetat et stellas . . . Dicere?O.: ait esse vetitum intro ad eram accedere, T.—As the technical term for protest interposed by a tribune of the people against any measure of the Senate or of the magistrates, I forbid, I protest: faxo ne iuvet vox ista ‘veto,’ quā nunc concinentes, etc., L.
-
…praescribere quam ab aliis doceri poterant, et quod ab opere singulisque legionibus singulos legatos Caesar discedere nisi munitis castris vetuerat. Hi propter propinquitatem et celeritatem hostium nihil iam Caesaris imperium expectabant, sed per se quae videbantur administrabant .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aeternum servans sub pectore volnus, haec secum Mene incepto desistere victam, nec posse Italia Teucrorum avertere regem Quippe vetor fatis. Pallasne exurere classem Argivum atque ipsos potuit submergere ponto, unius ob noxam et furias Aiacis Oilei Ipsa…
Vergil, Aeneid
-
…inmortalis, quam ob rem in sententiam non addidisti, uti prius verberibus in eos animadvorteretur An quia lex Porcia vetat At aliae leges item condemnatis civibus non animam eripi, sed exsilium permitti iubent. An quia gravius est verberari…
Sallust, Catilina
-
…dixit virginitate frui dedit hoc pater ante Dianae. Ille quidem obsequitur, sed te decor iste quod optas esse vetat. Votoque tuo tua forma repugnat Phoebus amat visaeque cupit conubia Daphnes, quodque cupit, sperat, suaque illum…
Ovid, Metamorphoses
-
…in aras tura, ferisne paret populandas tradere terras. Talia quaerentes sibi enim fore cetera curae rex superum trepidare vetat subolemque priori dissimilem populo promittit origine mira. Iamque erat in totas sparsurus fulmina terras sed timuit, ne forte…
Ovid, Metamorphoses
-
…nihil eum fecisse scientem, quod esset contra aut rem aut existimationem tuam ; dein, si rationum referendarum ius vetas et mos antiquus maneret, me relaturum rationes, nisi tecum pro coniunctione nostrae necessitudinis contulissem confecissemque, non fuisse…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…constantiam. quae est igitur natura, quae volucris huc et illuc passim vagantis efficiat ut significent aliquid et tum vetent agere, tum iubeant aut cantu aut volatu cur autem aliis a laeva, aliis a dextra datum est avibus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…per cubicularium ; ante lucem inambulabam domi ut olim candidatus. grata haec et magna mihique nondum laboriosa ex illa vetere militia. Nonis Maiis in Ciliciam cogitabam. ibi cum Iunium mensem consumpsissem atque utinam in pace magnum enim bellum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ante omnia veneunt, ante pecuniae coguntur et coacervantur quam gleba una ematur. deinde emi iubet, ab invito vetat. quaero, si qui velint vendere non fuerint, quid pecuniae fiet referre in aerarium lex vetat, exigi…
Cicero, de Lege Agraria
-
…utraque parte assensio sustineretur. Hanc Academiam novam appellant, quae mihi vetus videtur, si quidem Platonem ex illa vetere numeramus, cuius in libris nihil affirmatur et in utramque partem multa disseruntur, de omnibus quaeritur nihil certi dicitur…
M. Tullius Cicero, Academica