vivarius
vīvārĭus, a, um, adj. [vivus], of or belonging to living creatures.
- I Adj.: naves, fish-boats, i.e. in which live fish are conveyed, Macr. S. 2, 12 med.—More freq.,
- II Subst.: vīvārĭum, ii, n., an enclosure in which game, fish, etc., are kept alive; a park, warren, preserve, fish-pond, Plin. 8, 52, 78, § 211; 8, 32, 50, § 115; Sen. Clem. 1, 18, 2; Plin. 9, 54, 79, § 168; 9, 55, 81, § 171; Juv. 4, 51; 3, 308.—Transf.: excipiant senes, quos in vivaria mittant, i.e. whom they keep under their control in order to get made their heirs, Hor. Ep. 1, 1, 79.
vīvārius, a, um (vivus), zu lebendigen Tieren gehörig, I) adi.: naves, worin lebendige Fische herbeigeschafft werden, Macr. sat. 3, 16, 10. – II) subst., vīvārium, iī, n., das Behältnis zur Aufbewahrung lebender Tiere, wie Wild, Fische usw., das Tierbehältnis, der Tiergarten (die Menagerie), der Fischteich, Fischbehälter, aprorum, Plin.: murenarum, Plin.: servos in vivarium (murenarum) abici iubere, Sen.: vivaria maceriis includere, Gromat. vet. – bildl. excipiant senes, quos in vivaria mittant, in ihr Gehege ziehen, ködern (durch Geschenke), der Erbschaft wegen, Hor. ep. 1, 1, 79.
warreyner , vivarius, -i
Vivret, eadem significatione, ut videtur, in Charta ann. 1340. ex Reg. 72. Chartoph. reg. ch. 217 :
Deux deniers maaille à Jehan le Geromme pour son Vivret, deux solz pour le goulot de son Vivret.