vivaciter
vīvācĭter, adv., v. vivax fin.
vīvāciter, Adv. (vivax), lebhaft, Fulg. myth. 1. praef. p. 22 M.: Compar. vivacius, Prud. c. Symm. 2, 333: Superl., vivacissime ab alqo culpari, Boëth. in Porphyr. dial. 1. p. 7.
virga Aaron ‥ quae postquam ad tempus per mortem visa est esse succisa illucescente mane resurrectionis ~ius refloruisse inventa est
revelatione sancti Johannis apostoli, quam isdem Tychonius et ~iter intellexit et veridice satisque catholice disseruit
se regat, atque suae carnis vivaciter actus, / ut regina potens, legibus aethereis
Theophilus ‥ quo designatur omnis studiosus et intelligens ‥ ad quem sermo Dei jure dirigitur et a quo idem ~iter percipitur
ad destruendam vocem amici versipellis et malitiosi nihil ‥ ~ius poterit opponi quam omnimoda perfectio illa sanctitatis ‥ Salvatoris tui
ipsum a manibus improborum opprimentium ~iter eripuit
~ius erudit vox viva ingrediens per auditum quam mortua subintrans per visum
igitur, pater ac frater, per amiciciam vigilate et ~iter procurate ne somnio vecordie intretis in tentacionem
sed membra plena ~iter in articulis motabilia requiescebant
caritatem ‥ in morte sua ~iter tenuit, qui fratrem et conlatronem ‥ et de iniquitate sua arguit, et ei vitam quam cognoverat praedicavit
sanguis et aqua testimonium illi dederunt quod de latere mortui ~iter effluxerunt, quod erat contra naturam corporum
mundana locutio, mundana visio et quelibet res mundana me reperit mortuum sed quod ad Christum pertinet video et audio ac operor ~iter [ME: ]ine cwicnesse
vīvācĭtĕr (vivax), adv., avec ardeur, avec chaleur [fig.] : Fulg. Myth. 1, præf. || -cius Prud. Symm. 2, 333 ; -cissime Boet. Porph. comm. 1, p. 7.