vivatus
vīvātus, a, um, adj. [vivus],
- animated, lively, vivid (Lucretian; cf. Fest. p. 376 Müll.): potestas animi, Lucr. 3, 558; 3, 680: potestas cernendi, id. 3, 409.
vīvātus, a, um (vivus), belebt, Lucr. 3, 409 u.a. Vgl. Fest. 376 (a), 15.
vīvātus, (14) a, um (vivus), animé, qui vit, en vie : Lucr. 3, 409 ; 558 ; 680.